> verte ISSN 1689-524X
Krytyczny Magazyn Internetowy

Wstęp Karol Zamojski

Nie ma nic bez ryzyka. Tylko widz, tylko widz go unika. A kto chce być wewnątrz zdarzeń — musi żyć wciąż z bagażem. Musi mieć walizeczkę i koc, i latarenkę na noc. Tak pisał nieoceniony mistrz mowy polskiej, dystansu i zaangażowania w rzeczywistość jednocześnie — Jeremi Przybora. Witam w wiosennym „verte”. Marzy mi się, co zdaje się możliwe, byśmy proponowali tu takie uchwytywanie rzeczywistości w pazury krytyki, by śmiech mógł współgrać z mądrością. Czego nam życzę, jak również pamięci o panu Jeremim — jedynym gwarancie tych marzeń. Ryzykujmy zatem, a widzem niech będzie kto inny!

W związku z czterema świeżo zdobytymi przez film Oskarami — za najlepszy film, reżyserię, montaż i scenariusz (adaptację) — ponawiam rozpływanie się w zachwytach nad najnowszym filmem Scorcese. Nie jestem entuzjastą sensacji, ale ten film ma w sobie „to coś”. I to parę kilo.

Również w związku z Oskarami: Nie jestem fanem ani Busha, ani jego oponenta z 2000 roku, jednak edukacyjne wykłady tego ostatniego na temat problemów środowiska można o wiele łatwiej uznać za interesujące — bardzo sprawnie zrealizowany dokument o efekcie cieplarnianym. Pod rozwagę również Polakom.

Oskar za najlepszy film obcojęzyczny i 27 innych nagród — całkiem zasłużenie: mechanizmy funkcjonowania Stasi na krótko przed upadkiem Muru Berlińskiego. Przede wszystkim uważne studium charakterów, ale również dobry film na otrzeźwienie wszystkim, którym po obejrzeniu „Good Bye, Lenin!” zatęskniło się do starych dobrych czasów.