> verte ISSN 1689-524X
Krytyczny Magazyn Internetowy

Wstęp Karol Zamojski

A imię jego 50 i pięć. Z takim oto numerem weszliśmy w rok nowy. Rok zmian i kontynuacji; jak zawsze. Ale… ten będzie rokiem, mimo podobieństw, wyjątkowym. Najpierw przez plany; są dużo poważniejsze. A jak się udadzą: poinformujemy. Potem przez myśl; robi się głęboka. Jak wpadnie w depresję: poinformujemy. Wreszcie przez podsumowania; będą w lutym. Bo w styczniu się odpoczywa i reflektuje nad 33. sylwestrem, Wigilią, półroczem. Czas, który uświadamia rzecz dojmującą: jesteśmy pokoleniem świadomych gówniarzy. To tak na nowy rok. Żeby nam się. I Wam też. Na ten 2009 rok. Alleluja!

Najnowszy film Mike’a Leigh jest uroczy, zabawny i krzepi serca. Oczywiście nie jest to najlepszy film reżysera, który potrafił już powiedzieć dużo więcej, ale dzięki grającej główną rolę Sally Hawkins wystarcza, by rozkosznie spędzić dwie godziny. „Happy-Go-Lucky” daleko do dramatyzmu „Sekretów i kłamstw”, ale Leigh nie rezygnuje do końca z krytyki społecznej, którą skupia głównie w komicznej, ale i strasznej postaci instruktora jazdy. Całość emanuje jednak miłością do ludzi i zrozumieniem dla ich niedoskonałości i sprawia, że wszyscy czujemy się piękni.

Każdego roku pojawia się przynajmniej jeden film, który przywraca wiarę w polskie kino. Mam wrażenie, że w zeszłym było ich więcej (i zaliczam do tej kategorii także zniesławioną „Małą Moskwę” Krzystka). Film Szumowskiej to także dzieło europejskie, w najlepszym znaczeniu tego słowa. To rzecz autorska i bardzo osobista, która nie ułatwia życia, ale sprawia, że widz wie, iż nie jest sam w zmaganiach z prostotą życia, banałem umierania i trudach w ustawieniu się w tym wszystkim. „33 sceny z życia” są zwyczajne jak sam tytuł, i dzięki temu zupełnie niezwykłe.